قوله : الّا انّه يشترط فى قصر الصّوم الخ : مرحوم شارح در ذيل اين قسمت از عبارت مىفرماين : مقصود از خروج قبل از زوال اينست كه قبل از رسيدن وقت ظهر از دو حدّ ترخّص ( مكانى كه در آنجا اذان شهر به گوش نرسد و ديوارهاى آن ديده نشود ) خارج شود كه در اين صورت فقط روزه قصر مىشود و اگر بعد از زوال از اين حدّ خارج شود لازمست روزه را بگيرد ولى نماز شكسته مىشود چنانچه اين حكم مطابق با اصحّ اقوال بوده و مختار مرحوم مفيد و اغلب متأخّرين است و دليل آن اخبار بسيارى است كه در اين باب وارد شده . لازم به يادآورى است كه در قصر روزه در موردى كه ذكر شد شرط نيست كه از شب قبل نيّت سفر داشته باشد بلكه خروج از حدّ ترخّص قبل از زوال علّت تامّه قصر است چه در شب قبل نيّت سفر داشته يا نداشته باشد . مؤلف گويد : از اخبار صحيحه‌اى كه در اين باب وارد شد حديثى استكه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 131 به اين شرح نقل نموده : محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير از حمّاد از حلبى ، از ابى عبد اللّه عليه السّلام انّه سئل عن الرّجل يخرج من بيته و هو يريد السّفر و هو صائم ؟ قال : فقال : ان خرج من قبل ان ينتصف النّهار فليفطر و ليقض ذلك اليوم و ان خرج بعد الزّوال فليتمّ يومه . قوله : بحيث يتجاوز الحدّين قبله : مقصود از [ حدّين ] حدّى